دهریدر که شروعی طوفانی در UFC داشت و با ناکاوتی برقآسا مقابل پدیدهای مثل بو نیکال، نگاهها را خیره کرده بود، مقابل آلن هم مثل همیشه قدرتمند آغاز کرد. او خیلی زود با یک تیکداون، کنترل مبارزه را در دست گرفت، به بک حریف رسید و برای سابمیشن تلاش کرد. اما برخلاف همیشه، فینیشر هلندی نتوانست کار را تمام کند. در راند دوم، دهریدر دوباره همان گیمپلن را اجرا کرد، ولی ناگهان افت بدنی شدیدی سراغش آمد؛ گاز تانکش خالی شد و مبارزه وارد یک سراشیبی خطرناک شد.
بین راند چهارم و پنجم، مربی دهریدر با دیدن شرایط جسمانی نگرانکننده شاگردش، حوله را به داخل قفس انداخت و مبارزه را متوقف کرد. تصمیمی سخت اما حیاتی برای سلامتی فایتر ۳۵ ساله هلندی.
دهریدر بعدها در صحبتهایی که در کانال شخصیاش در acazoteam.com بازتاب داده شد، لحظات عجیب آن مبارزه را اینطور توصیف کرد: «یادم هست مبارزه شروع شد، نزدیکش شدم، فکر میکنم یک ضربه زدم، گرفتمش و با هارایگوشی پرتش کردم. بالا سرش بودم و حس میکردم کنترل دارم، اما خودم نبودم. معمولاً وقتی بک میگیرم، خفهکردن خیلی نزدیک است، اما این بار نتوانستم. دست چپم دور گردنش بود، خیلی هم عمیق، اما دست راستم آزاد نمیشد؛ چیزی که هیچوقت در مبارزه برایم اتفاق نیفتاده بود.»
او ادامه داد: «وقتی بلند شدم، حس کردم تمام انرژی بدنم تخلیه شد. فقط خوشحال بودم که خودم را به استول رساندم. بعدش خیلی چیزها یادم نیست. دوباره بیرون رفتم، تیکداون را دیدم، شوت زدم و از آن لحظه به بعد تقریباً هیچچیز یادم نمیآید.»
از آن نقطه به بعد، برندن آلن کنترل کامل مبارزه را در تمام فازها در دست گرفت و بیامان دهریدر را تحت فشار گذاشت. اگرچه آلن به فینییش نرسید، اما مربی دهریدر با توقف بهموقع، از آسیبهای جدیتر جلوگیری کرد؛ تصمیمی که خود دهریدر حالا کاملاً با آن موافق است.
او گفت: «واقعاً به هارون اوزکان افتخار میکنم که توانست آن تصمیم را بگیرد. دید که من خودم نیستم. تصمیم بزرگی بود که بگوید کافی است، و من بابتش به او افتخار میکنم.»
این شکست از آن جهت عجیب بود که دهریدر در چهار مبارزه اولش در UFC، فینییشهایی دیدنی مقابل بو نیکال، کوین هالند و جرالد میرشررت ثبت کرده بود. حتی در برد پنجراندی مقابل رابرت ویتاکر، با وجود افت نسبی، هرگز تا این حد دچار فرسودگی نشده بود.
دهریدر پس از این باخت، به سراغ آزمایشهای گسترده رفت تا دلیل این افت شدید بدنی را پیدا کند. او صراحتاً گفت: «قراره تست VO2 max بدم، چون کاردیوی من افتضاح بود. آزمایش خون دادم تا ببینم از کجا میشود این وضعیت را بهتر کرد.» او همچنین به دنبال درمانهایی برای افزایش گلبولهای قرمز و بهبود ریکاوری جسمانی است.
با وجود همه این چالشها، دهریدر تمرکزش را از دست نداده است. او برای UFC 326 در ماه مارس، مبارزهای حساس مقابل کایو بورالیو در پیش دارد، اما هدف نهاییاش چیز دیگری است: ریمچ با برندن آلن.
دهریدر با اعتمادبهنفس گفت: «جایگاهم بعد از این مبارزه مثل قبل نیست، اما هنوز آنجا هستم. هنوز شانس دارم دوباره بالا بروم و شاید سال آینده به کمربند نزدیک شوم. من واقعاً دنبال ریمچ هستم. میخواهم ثابت کنم آن مبارزه، منِ واقعی نبود. هنوز چیزهای زیادی برای نشان دادن در قفس دارم.»
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.