تیشیرا از همان ابتدای مبارزه نشان داد که با یک پلن کاملاً حسابشده وارد قفس شده است. او دو راند نخست را با تکیه بر کشتی، کنترل در کلینچ و کار سنگین روی زمین عملاً به نام خود زد. هر بار که تویواسا تلاش میکرد با مشتهای انفجاری همیشگیاش جریان مبارزه را عوض کند، تیشیرا با تایمینگ عالی او را به زمین میبرد و در دنیای خودش، یعنی گراپلینگ و گراند اند پاوند، حبس میکرد.
در راند اول، تیشیرا با گرفتن تیکداون و چسباندن تویواسا به قفس، بارانی از مشت و آرنج را فرود آورد. او حتی موفق شد به مانت برسد و با حفظ پوزیشن برتر، بدون ریسک بیمورد، حریف استرالیایی را فرسوده کند. با این حال، تویواسا با قلب یک جنگجو دوام آورد و دوباره روی پا ایستاد.
راند دوم با تهاجم بیشتر تویواسا آغاز شد. یک راست سنگین از سوی او لحظاتی تیشیرا را لرزاند، اما برزیلی خونسرد ماند، با یک ترکیب پاسخ داد و بلافاصله دوباره تیکداون گرفت. این سناریو بار دیگر تکرار شد؛ فشار خفهکننده روی زمین، کنترل کامل و امتیازگیری بیوقفه، هرچند که فینیشی در کار نبود.
اما راند سوم، جایی بود که هواداران استرالیایی از جا کنده شدند. تیشیرا بهوضوح خسته شده بود و تویواسا، با علم به اینکه تنها راه پیروزیاش ناکاوت است، تمام توانش را گذاشت. یک کمبینیشن سنگین، تیشیرا را تا مرز ناکاوت برد و او را روی پاهای لرزان نگه داشت. با این حال، تجربه و سرسختی تیشیرا اجازه نداد کار تمام شود.
در دقایق پایانی، هر دو فایتر نفسبریده بودند. تویواسا حملات نهایی را انجام داد، اما زمان و انرژیاش تمام شد. با به صدا درآمدن سوت پایان، داوران بدون تردید رأی را به سود تیشیرا اعلام کردند.
این پیروزی، بازگشت قدرتمند تالیسون تیشیرا پس از اولین شکست دوران حرفهایاش مقابل دریک لوئیس بود؛ آن هم در خاک حریف و مقابل یکی از خطرناکترین ناکاوت آرتیستهای سنگینوزن UFC. تیشیرا حالا ثابت کرد که فقط یک فینیشر راند اولی نیست، بلکه میتواند در جنگهای سخت و طولانی هم برنده از قفس خارج شود.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.