
به گزارش تیم آکازو، بسیاری از تحلیلگران معتقدند این مبارزه بیش از آنکه فصل تازهای در رقابتهای فدرویت باز کند، نسخهای تکراری از نبرد اول بود. ولکانوفسکی با همان هوش مبارزاتی، مدیریت فاصله، دفاع بینقص در برابر فشار حریف و کاردیو مثالزدنی، لوپس را در پنج راند کاملاً کنترل کرد؛ نمایشی که از نظر فنی بینقص بود اما از لحاظ هیجان و تأثیر تاریخی، بحثبرانگیز.
مایک هک اعتقاد دارد این برد، تأثیر بزرگی روی میراث ورزشی ولکانوفسکی ندارد، اما از نظر تجاری یک پیروزی مهم است. تشویق دیوانهوار تماشاگران استرالیایی در لحظه ورود قهرمان به قفس و حمایت بیوقفه آنها نشان داد که ولکانوفسکی همچنان یک ستاره بزرگ گیشه است. خود او بارها در مسیر آمادهسازی گفته بود که به دنبال مذاکره مجدد قراردادش با UFC است و این دفاع قاطع، میتواند دست او را در مذاکرات قویتر کند.
الکساندر کی. لی نگاه متفاوتی دارد و میگوید: «پدر زمان هنوز نتوانسته ولکانوفسکی را شکست دهد.» با وجود سن بالاتر نسبت به مدعیان جوانتر، ولکانوفسکی نشان داد که هنوز میتواند بر چالشهایی مثل قد، جثه و جوانی لوپس غلبه کند. این برد به معنی آن است که او همچنان میتواند مشعل قهرمانی را به نامهایی مثل موفسار اولویف یا لِرون مورفی بسپارد؛ چیزی که از زمان بازپسگیری کمربند در ماه آوریل به دنبال آن بوده است.
جد مشو اما منتقدتر است. او میگوید دفاع از عنوان همیشه سختترین کار در MMA است و ولکانوفسکی یک دفاع دیگر به کارنامهاش اضافه کرد، اما سایه ایلیا توپوریا و تکراری بودن این مبارزه باعث میشود ارزش تاریخی آن زیر سؤال برود. از نظر او، وقتی تعداد مبارزات باقیمانده ولکانوفسکی محدود است، چنین فایتی میتوانست فرصت بهتری برای تقویت پرونده «بهترین فدرویت تاریخ» بودن او باشد.
در سوی دیگر، آینده دیگو لوپس محل بحث است. برخی معتقدند این شکست ضربه جدی به شانس قهرمانی او زد، چون با وجود محبوبیت بین هواداران، دو باخت پیاپی در مبارزات عنوانی آن هم در کمتر از یک سال، سنگین است. با این حال، لوپس همچنان یک فایتر اکشن، تماشایی و محبوب باقی میماند و UFC میتواند از او بهعنوان آزمونی جذاب برای مدعیان آینده استفاده کند.
UFC 325 فقط به این مبارزه محدود نبود. از درخشش دوباره بنوا سندنی و ادامه مسیر رستگاریاش گرفته تا بازگشت قدرتمند مائوریسیو رافی با یک ناکاوت تماشایی، این رویداد لحظات مهمی داشت. در مقابل، شب تلخی برای رافائل فیزیف و تای تویواسا رقم خورد؛ فایترهایی که شاید فاصلهشان با رؤیای کمربند حالا بیشتر از همیشه به نظر برسد.
در مجموع، UFC 325 شبی بود پر از بحث، تحلیل و دوگانگی؛ شبی که ولکانوفسکی در آن ثابت کرد هنوز پادشاه است، حتی اگر همه از تکرار این داستان راضی نباشند.



برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.