به گزارش تیم آکازو، بهجای فرصت کمربند، UFC تصمیم گرفت اولویف را مقابل آرون پیکو، خرید جدید بازار آزاد، بوک کند؛ تصمیمی که از نگاه خیلیها شبیه تنبیه کردن فایتری بود که سبک کشتیمحور و کنترلیاش، اگرچه فوقالعاده مؤثر است، اما همیشه هایلایتهای انفجاری تولید نمیکند.
اما این مبارزه هم به سرانجام نرسید. اولویف از فایت با پیکو کنار رفت و بعد از آن، تقریباً برای بقیه سال ناپدید شد تا اینکه حالا بهعنوان مبارزه میناونت UFC لندن مقابل لِرون مورفی معرفی شده است. سوال اصلی اینجاست: چه اتفاقی افتاد؟
اولویف در گفتوگو با تیم آکازو توضیح داد که بعد از برد مقابل استرلینگ، تمریناتش را خیلی زود و سنگین از سر گرفته است. کمپ طولانی، جابهجایی به تایلند و فشار مداوم تمرینی باعث شد بدنش خالی کند. سیستم ایمنی او به شدت افت کرد و به ویروسی نامشخص – چیزی شبیه کووید – مبتلا شد. شرایط آنقدر بد بود که حتی تمرینات سبک هوازی هم او را از پا میانداخت.
این بیماری مرموز کل بدن او، بهخصوص سیستم قلبی-ریویاش را درگیر کرد. با اینکه آزمایشها نشان میداد همه چیز نرمال است، اما اولویف بعد از هر بار بازگشت به تمرین دوباره دچار تنگی نفس و ضعف شدید میشد. این وضعیت آنقدر طولانی شد که برای لحظاتی، او به پایان دوران حرفهایاش فکر کرد.
با وجود ترس و ناامیدی، اولویف تسلیم نشد. او پیش از این هم جراحی زانو و دو دوره ابتلا به کووید را پشت سر گذاشته بود و همین تجربیات، ذهنیت جنگجویانه لازم برای عبور از این بحران را به او داد. بعد از حدود سه ماه، بالاخره بدنش شروع به پاسخ مثبت داد و توانست بهتدریج فشار تمرین را افزایش دهد.
حالا، بعد از ۱۵ ماه دوری از قفس، مبارزه مقابل مورفی برای اولویف فقط یک فایت معمولی نیست؛ این نبرد، شروع دوباره شکار کمربند UFC است. خودش باور دارد که اگر در ماه مارس از این سد عبور کند، قبل از پایان ۲۰۲۶ میتواند دوباره مدعی جدی عنوان قهرمانی باشد.
اولویف همچنین درباره ریمچ الکس ولکانفسکی و دیهگو لوپس صحبت کرد؛ مبارزهای که به نظر او هیچ تفاوتی با فایت اول نداشت و حتی ضعیفتر هم بود. با این حال، او کینهای به دل ندارد و مسئولیت از دست رفتن فرصت قبلی را بر عهده خودش میداند. حالا پیامش به بقیه واضح است: «نوبت ماست».
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.