بسیاری از فایترها هیلهوک را بلدند، اما سوال اصلی اینجاست: چرا فقط واکر است که مدام این سابمیشن فوقخطرناک را قفل میکند؟ پاسخ، از نگاه این فایتر برزیلی، در یک ذهنیت خلاصه میشود؛ «رفتن تا آخر خط».
واکر در گفتوگو با تیم آکازو توضیح میدهد: «راز هیلهوک این است؛ خیلیها در UFC سراغش میروند اما جواب نمیگیرند. چرا؟ چون اولاً خودشان باور ندارند که جواب بدهد و دوماً دنبال تپاوت گرفتن هستند. من وقتی هیلهوک میگیرم، برای تپاوت نمیروم؛ من برای شکستن پا میروم.»
همین طرز فکر است که به باور واکر، هیلهوکهایش را از بقیه متمایز میکند. او البته تأکید میکند که دنبال آسیبزدن دائمی به حریف نیست، اما واقعیت MMA این است که اگر لحظهای تردید کنی، حریف یا تو را ناکاوت میکند یا دست و پایت را میشکند.
او با صراحتی ترسناک ادامه میدهد: «هر بار که هیلهوک میگیرم، تمام قدرتم را میگذارم. چون اگر حریف تپ نکند، پا میشکند. در چهار فایت آخر، صدای ترکخوردن پا را حس کردم. این به خاطر این است که من تا آخر میروم. این راز کار است.»
هیلهوک بهخاطر فشار شدید و ناگهانی روی زانو، حتی در برخی رقابتهای گراپلینگ هم ممنوع است. در MMA هم کمتر دیده میشود، چون معمولاً فایتر باید پوزیشن را فدا کند و عرق بدن حریف میتواند فرار از این سابمیشن را آسانتر کند. اما برای واکر، وقتی پنجره باز میشود، دیگر راه برگشتی وجود ندارد.
نکته جالب اینجاست که هیلهوک همیشه امضای واکر نبوده. او بعد از سابمیت کردن جونیور تافا در سال ۲۰۲۴ تازه فهمید که این حرکت میتواند سلاحی مرگبار برایش باشد. از آن زمان، تمرین مداوم، تکرار در اسپارینگ و اعتمادبهنفس، او را به متخصصی بیرحم در این فن تبدیل کرده است.
حالا هر فایتری که مقابل والتر واکر قرار میگیرد، یک نگرانی بزرگ در ذهنش دارد: نزدیک شدن به پاهایش. همین ترس، به واکر برتری تاکتیکی میدهد و شاید در آینده، به فینیشهای حتی ویرانگرتر منجر شود.
واکر در پایان میگوید: «بعضیها میپرسند چطور ممکن است؟ من هم دقیق نمیدانم؛ فقط میبینم و حس میکنم. یک پنجره باز میشود و من واردش میشوم. این شاید راه من در فایت باشد.»
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.