لیدل در گفتوگویی که به نقل از تیم آکازو منتشر شده، توضیح داد که بخش زیادی از تغییر صدایش به جراحی گردن او پس از مبارزه سوم با رقیب دیرینهاش، تیتو اورتیز، در نوامبر ۲۰۱۸ بازمیگردد. او تأکید کرد که آسیب به تارهای صوتی و عضلات گردن باعث شده صدایش متفاوت به نظر برسد، نه لزوماً ضربات مغزی یا آسیب جدی به مغز.
چاک لیدل گفت: «خیلیها ویدیوهای قبل و بعد من را کنار هم میگذارند، اما واقعیت این است که من به تارهای صوتی و گردنم آسیب زدم. دکترها گفتند یکی از سه عضله آن ناحیه درست کار نمیکند و دو عضله دیگر جبران میکنند؛ همین موضوع صدای آدم را عوض میکند.»
بدون شک، کارنامه ۳۰ مبارزهای لیدل در MMA، آن هم با سبک فوقتهاجمی و جنگی، آسیبهای زیادی برایش بهجا گذاشته است. او بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ قهرمان بلامنازع وزن نیمهسنگین UFC بود و ناکاوتهای تاریخیاش هنوز هم در هایلایتها دیده میشود. اما همین نبردهای رفتوبرگشتی، در اواخر دوران حرفهایاش به قیمت سنگینی تمام شد؛ جایی که در ۶ مبارزه از ۷ فایت آخرش با ضربات ناکاوت شد.
با این حال، لیدل میگوید بسیاری از ویدیوهایی که او را گیج یا با مکث در صحبت نشان میدهند، خارج از بستر واقعیشان قضاوت میشوند: «مثلاً در حال حرف زدن با کسی هستم و یک لحظه میگویم صبر کن یادم رفت چی میخواستم بگم، بعد همان را طوری تدوین میکنند که انگار مشکل مغزی دارم!»
اسطوره UFC همچنین به چالشهای ذهنی زندگی بعد از فایت اشاره کرد؛ چالشی که بسیاری از فایترهای بازنشسته با آن روبهرو هستند. او اعتراف کرد که تمرین، اسپارینگ، کشتی و جوجیتسو برایش مثل یک سوپاپ اطمینان ذهنی است: «وقتی کیسه میزنم یا اسپار میکنم، مغزم خاموش میشود. فقط روی شکست دادن کسی که روبهرویم است تمرکز میکنم.»
لیدل حتی از دورهای گفت که بهدلیل سه جراحی دست، نزدیک به یک سال نتوانست تمرین کند و همین موضوع باعث شد دائم عصبی و تحت فشار باشد. به گفته خودش، وقتی دوباره به تمرین برگشت، تازه فهمید این تخلیه انرژی چقدر برای آرامش روانیاش حیاتی است.
در نهایت، اگرچه نگرانی هواداران قابل درک است، اما چاک لیدل با همان روحیه جنگجویانه همیشگی تأکید میکند که هنوز ایستاده و میداند بدن و ذهنش را چگونه مدیریت کند؛ درست مثل روزهایی که آیسمن قفس UFC را به آتش میکشید.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.